İçeriğe geç

Hamilelik Süreci

Merhaba, hamilelik sürecimde ki deneyimlerimden bahsetmek istiyorum, bu dönemdeki ilk pişman olduğum şey o süreçteki yaşadıklarımı sıcağı sıcağına not almamaktı. O an yazılan hislerle bir günlüğüm olması geri dönüp okuduğumda, benim için çok daha etkileyici olabilirdi.

Hamilelik ilk defa başınıza geldiğinde dehşete kapılıyorsunuz şu, ay çok mutluyum heyecanlıyım dönemleri tabi ki oluyor ama derin düşündüğünüzde nasıl yani bir canlı içimde büyücek resmen bir şey oluşacak diye bir şeyleri idrak etmeye çalışırken bu kadar mucizevi olaydan aniden korkuyorsunuz, inanamıyorsunuz dimağınız almıyor ve oldukça zorlanıyorsunuz. Panik yapmayın birden karnınız büyüyor ve hop kucakta bir bebek, siz anlayıp idrak edene kadar gerçeklerle karşılaşmış oluyorsunuz.

Dokuz ay geriye dönüp baktığınızda; gerçekten çok hızlı geçiyor, ilerleyen aylarda bedensel olarak zorlanmaya başladığınızda da geçmek bilmiyor. Hem bebeğinizi merakla bir an önce  görmek istiyorsunuz hem de zamanı gelmediği için içimde dursun büyüsün diyorsunuz J

Bu süreçte ilk ihtiyacını hissettiğim şey herkesin benimle deneyim ve sürecin nasıl istediğini paylaşmasını istemem, tavsiyeler almak kendime kaderdaşlar bulmaktı. O yüzden bu konuyu etraflıca yazıp deneyimlediklerimi paylaşmak istiyorum. Ama sonra bu düşüncem değişmeye başladı çünkü geri dönüp baktığımda hamilelik döneminde herkes size bir korku filminden bahsedip ‘mahvolacaksın kızıımmm’ diye yaklaşıyor, Bu dönemde tecrübelerinden faydalanmak istediklerinizin profilleri şu şekilde oluyor; aklı selim yaklaşıp sizi sakinleştiren birileri yerine kendi yaptığı yanlışlarla neredeyse övünen, bi o kadar endişeli olanlar var ki, siz onlar sayesinde aynı endişelere kapılıp yanlış şeyler hissedebiliyorsunuz yada bilinçsizlikle, sorumsuzlukla donanmış çok rahat olan bir grup var, birde en iyisi, sakin olmaya kararlı duruma iç güdüleriyle yaklaşan huşu içinde kalmış bir grup var.

Ben günlük hayatımda kolayca panik olabilen bir insanım ve en ihtiyacım olan şey ebeveyn olduğumu unutmadan sakin gruba dahil olmaktı, tabi bu gruba dahil olana kadar diğer gruplarla oldukça zaman harcamış ve paniklemiş oldum, işler sarpa sarınca, içinde olduğum duruma dışarıdan bakıp kendimi gözlemlemeye çalıştım ve bu işin bu şekilde gitmeyeceğine, kendimle konuşarak karar verdim. Çevremdeki insanlardan sağlıklı bilgiler edinemediğim için kitaplara sığındım. Kitapları okudukça rahatladım sakinleştim ve kulaklarımı felaket tellallarına ve senaryolarına kapadım. Ciddi anlamda duymadım. Duymamaya şartladım. Bu durumu alışkanlık haline getirebilirsiniz çocuğu yetiştirirken de çok işinize yarayacak J

Hamilelikte endişelenmenin yeni modası; erken doğum furyası; hele ki sizin endişenize endişe katacak bir arkadaşınız varsa sohbet esnasında oracıkta doğurabilirsiniz. Bu tarz düşünmenize sebep olacak anne adaylarıyla sohbetiniz olabilir bu tarz sohbetlere mesafeli olmakta fayda var.

Neler oldu, Neler değişti?

Hamileliğimin ilk belirtileri, hamile olduğumu bilmediğim dönemde geceleri çok sık tuvalete gitmeye başlamıştım ilk olarak bu dikkatimi çekti.

Ciddi anlamda duygusallaştım, açıkçası buna inanmıyordum ama gerçekmiş; haberlerde kötü şeyler dinlediğimde için için ağlamalar, başka insanların dertleri ya da problemleri karşısında kendimi ağlarken ve çevremdekilerin problemlerini aşırı sahiplenmiş buldum ama bir dönemde oldu ki ağız dolusu ağlayana kadar gülme krizlerine girdim. Ömrümün en güzel kahkahalarıydı. Çalışırken telefonda iş görüşmesi yaparken gülmeye başlayıp telefonu arkadaşıma vermek zorunda kalacak kadar…

Koku alma hissim inanılmaz arttı. Üstünüz de ki kıyafetten ne yediğinizi anlayıp, üstüne midem bulanacak kadar.

Saçlarım bu dönemde inanılmaz güzelleşti cildim parlaktı doğumdan sonra da tam aksine sanırım hormonlardan dolayı saçlarım şekle girmiyor sönük, inatçı ve inanılmaz dökülüyor.

Son aylarımın temmuz ağustos sıcaklarına gelmesiyle Kutuplardan, Mısıra gelmiş penguen gibi hissettim, Klimalı ortamda duramayan, ayçiçekleri gibi güneşi takip eden ben bu dönemde sıcaklarla hiç geçinemedim. Hatta bir gün çok sıcakta iki dakikalığına hiçbir şey göremedim, sanırım kör oldum…:S

Hamileliğimi tuvalette geçirdim diyebilirim, en kısa 1 saatlik yolculuğa çıkacağımız zaman ben yolda wc kullanmamak için evde 7 kere wc ye girip yolda mutlaka mola verdirip gittiğimiz yere ulaşınca da soluğu tuvalette alıyordum.

İlk üç ay kış ayıları gibi uykuda geçirdim. Akşam yemeğinde uyuya kalıyordum ama inanılmaz gevşemiş ve rahatlamış mükemmel uykular. Film izleyelim diye başlayıp hiç birinin sonuna gelemedim. Oh çok güzel uyumuştum ya…

4- 5 aylıkken sırt ağrılarım çok arttı ve bu normal sanılmıştı. Bende bebek büyüyor diye düşündüm ama safra kesemde taş oluşmuş 6 aylıkken bir atak geçirdim ve yatmaya başladım. Hareket etmemem gerekiyordu. Bu dönemde 1 haftada 5 kilo aldım ve birden vücudum çatır çatır çatlamaya başladı. H. cevizi yağı falan çok sık kullanamadım çünkü yağ hissiyatı beni çok rahatsız ediyordu. Son aylara doğru kilonun da etkisiyle çatır çatır çatladım.

Sonlara doğru, sabaha karşı uyanmaya başlamıştım, kendimi açılmış bir hava yastığı gibi hissediyordum ve huzursuzluktan uyuyamıyordum. Aslında bunun, bebeği emzirmeniz için kalktığınızda zorlanmayın diye doğumdan önce vücudunuzun alışması için hamileliğin doğasında olduğunu okumıştum.

Ve size hareket etmeyeceksin deniliyorsa erken doğum riskine girmemek için hareket etmemelisiniz. Ben sonlara doğru doğuma katkısı olması için yürüyüş ve hareketlenmeye başlamıştım ama bence bu doğru değildi bir gün evi sildim ve o gün suyum geldi insan ister istemez, hareket etmeseydim belki süreç uzayabilirdi diye düşünüyor.

1378total visits,2visits today

Tek Yorum

  1. Duygu Duygu

    Çok güzel bir yazı olmuş.. Başarılarının devamını diliyorum canım arkadaşım… Ayrıca gülüşlerimizi anımsamak yüzümde bir tebessüm bıraktı.. 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir